Monthly Archives: Δεκέμβριος 2007

Καλές γιορτές!

Standard

Όπως θα κατάλαβες, δεν υπάρχει άλλος που να μην γουστάρει τις γιορτές περισσότερο από εμένα.

Αλλά … αλλά φέτος αποφάσισα ότι οι γιορτές είναι μια καλή ευκαιρία να σταματήσω να είμαι τόσο φρικαρισμένη για το τι σκατά θα κάνω στη ζωή μου, ν’ απολαύσω τους φίλους, τον άντρα και τη λοιπή οικογένειά μου και να περάσω όσο καλύτερα γίνεται.

christmas_myspace_graphics_32.gif

Με τις συναδέλφους στη δουλειά (γυναικοκρατούμενο το γραφείο!) ανταλλάξαμε δωράκια και το γραφείο μου είναι σαν το έλκηθρο του Άγιου Βασίλη.

Αύριο είναι η τελευταία μου μέρα στη δουλειά γι’ αυτό το χρόνο. Ανυπομονώ, αλλά ταυτόχρονα είναι ωραία να ‘χεις κάτι να περιμένεις, γιατί όταν έρθουν οι διακοπές θα περάσουν πάλι πολύ γρήγορα και μετά θα ‘χω μια ακόμα αφορμή να γκρινιάζω!

Οπότε, είπα να περάσω καλά και – ξέρεις κάτι; – θα το καταφέρω, γιατί αγαπάω και μ’ αγαπάνε, έχω την υγειά μου (που λέει κι ο λαός) και – τι στο διάολο – γιορτές έχουμε!  

christmas_graphics_43a.gif

 Καλά Χριστούγεννα και Χαρούμενο 2008 σε όλους!

Δώσε ρύζι!

Standard

Και μην ανησυχείς, θα το βράσουν άλλοι.Στη σελίδα www.freerice.com μπορείς να παίξεις ένα παιχνίδι γνώσεων και για κάθε σωστή σου απάντηση οι υπεύθυνοι προσφέρουν μια συγκεκριμένη ποσότητα ρυζιού στο πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών κατά της φτώχιας.Μην ανησυχείς, μπορείς να κλέψεις κιόλας. Εγώ με τη βοήθεια λεξικού έπαιζα! 

Δώσε ρύζι στο λαό!!

freericelogo.gif

Απορίες

Standard

Πες μου τώρα, εσένα δεν σε πιάνει μελαγχολία στις γιορτές; Γιατί αν ΔΕΝ σε πιάνει, είμαι εγώ η παράξενη. Αν σε πιάνει και σένα, ε, τότε τι στο διάολο βλέπουν αυτοί οι άνθρωποι που ‘ναι μέσα στην τρελή χαρά τις γιορτές, που δεν το βλέπουμε εμείς, ανάθεμά με κι αν ξέρω.

Από παιδί ακόμα (εντάξει, όχι από πολύ μικρή, από Δημοτικό μάλλον) είχα ήδη βαρεθεί την όλη διαδικασία. Κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια, γιατί δεν είμαι και απ’ αυτούς που έχουν τα φράγκα να πηγαίνουν κι από ένα ταξίδι κάθε γιορτές, οπότε αραίωσα από τα οικογενειακά τα τελευταία χρόνια και πήγαινα μόνο Πρωτοχρονιά, έτσι για να μην προλάβω να βαρεθώ.

Φέτος, φυσικά, όπως έχω προαναφέρει, θα περάσω Χριστούγεννα με την οικογένεια του «συζύγου» (τι λέξη κι αυτή;) και Πρωτοχρονιά μόνοι μας. Δεν είναι κακό, αν και θα προτιμούσα να μην περάσω τόσες μέρες με πεθερικά, κουνιάδους, κλπ. Αλλά, στην πόλη θα ‘μαστε, οπότε υπάρχουν δρόμοι διαφυγής!

x-mas_markstein.jpg

Ένα άλλο πράγμα που μ’ εκνευρίζει είναι η καταναλωτική μανία. Δεν βγάζω τον κώλο μου απ’ έξω. Αλλά, γαμώτο, έχω υποχρεώσεις (δώρα, κυρίως γι’ ανήψια, κλπ) και ΑΚΟΜΑ δεν πληρώθηκα το δώρο. Θα πληρωθώ αυτές τις μέρες και θα τρέχω στην αγορά μαζί με τα άλλα πρόβατα, να φάω την ταλαιπωρία του αιώνα!

Σκατά!

Τι στο καλό να σ’ αρέσει από τις γιορτές; Δεν μπορώ να το καταλάβω.

Εμένα το μόνο που μ’ αρέσει είναι που με 4 μόλις μέρες άδεια κάθεσαι ένα 10μερο και ξεκουράζεσαι (αν προλάβεις δηλαδή). Χμ!

Πάω να κάνω ένα search, πόσο να κοστίζει ένα 4μερο στο Saint Moritz;

Φεστιβάλ ταινιών

Standard

Τι μου λες; Ότι βλέπω πολλές ταινίες και θα ‘πρεπε να ξοδεύω πιο δημιουργικά το χρόνο μου; (πως δηλαδή; Βλέποντας τηλεόραση; Μουχαχαχα!).

Ότι από κάτι θέλω να ξεφύγω και διαβάζω ή βλέπω ταινίες συνέχεια; Ναι, ΟΚ, το παραδέχομαι! Κατανόηση παρακαλώ, περνάω τα «ψυχολογικά» μου, που έλεγε κι ένας παλιός φίλος.

Οι εκπλήξεις πάντως συνεχίζονται!

breach-poster-1.jpg

Έκπληξη Νο 1, τελικά ο Chris Cooper ΕΙΝΑΙ ένας από τους καλύτερους αμερικανούς ηθοποιούς. Η ιστορία είναι αληθινή, αφορά τη σύλληψη του μεγαλύτερου κατασκόπου στην ιστορία του FBI. Ο Ryan Phillippe πολύ καλός στο ρόλο του (αυτό ΔΕΝ το περίμενα!) και το σενάριο αξιοπρεπές.

luckyyouposter.jpg

Νο 2 έκπληξη. Λοιπόν, εδώ να ξεκαθαρίσω κάτι, αν δεν σ’ αρέσουν οι «θεματικές» ταινίες (δεν ξέρω πως ονομάζονται, έτσι τις λέω εγώ), δηλαδή οι ταινίες που ασχολούνται μ’ ένα συγκεκριμένα σπορ, χόμπυ, κλπ (ποδόσφαιρο, μπέηζμπολ, πόκερ), αυτή η ταινία πιθανόν να μην είναι για σένα. Εμένα μ’ αρέσουν, μ’ άρεσε κι αυτή και μ’ αρέσει και ο Erick Bana πάρα πολύ. Καλά, το παλικάρι είναι όλα τα ευρώ, τι να λέμε τώρα.

Άντε, ελπίζω να συνεχιστούν οι ευχάριστες εκπλήξεις. Κι όχι μόνο στις ταινίες που επιλέγω να δω.

Surprises surprises

Standard

Τις τελευταίες μέρες συμβαίνει κάτι περίεργο, παίρνω ταινίες για να δω, αυτές τις ταινίες τις θεωρώ πατάτες, αλλά συνειδητά – επειδή δεν θα βρω κάτι άλλο – τις νοικιάζω για να περάσει η ώρα.

Ε, τελικά αποδεικνύονται μια χαρά ταινίες!

Μου έτυχε τρεις φορές.

mr-brooks-movie-poster200.jpg

Χθες το βράδυ. Χρόνια είχα να δω τον Costner σε τόσο καλή ταινία. Δεν το περίμενα, με τίποτα όμως. Μη φανταστείς το αριστούργημα της 7ης τέχνης, αλλά ένα αξιοπρεπές ψυχολογικό θρίλερ.

becauseisaidsoposter.jpg

Πριν από κάνα δυο βράδια. Η Dian Keaton ταλαντούχα (αλλά νευρωτική) όπως πάντα, οι συμπρωταγωνίστριες βλεπότανε, τα αγοράκια πανέμορφα, το σενάριο μη – χάλια. Εντάξει, δεν θα πω καλύτερα λόγια, δεν το αξίζει. Περνάς ευχάριστα 1,5 ώρα, χωρίς να θεωρείς ότι σπατάλησες τη ζωή σου.

the-ultimate-gift.jpg

Αυτή δεν θυμάμαι πότε την είδα, ήταν πρόσφατα πάντως. Το παλικάρι πολύ όμορφο, παίζει σχετικά καλά. Το στόρυ αρκετά «αμερικανιά» και σχετικά μελό (μ’ αρέσει όμως λίγο το μελό, στις ταινίες, ΟΧΙ στην πραγματικότητα), οπότε δεν είχα πρόβλημα. Η πιτσιρίκα (αυτή που έπαιζε στο “Little Miss Sunshine”) πολύ, πολύ καλή! 

Τελικά, καμιά δεν ήταν πατάτα, δεν έκανα σε καμιά περίπτωση fast forward (όπως κάνω πάντα με τις πατάτες) και μάλιστα ξαναείδα μερικές σκηνές από όλες (κι αυτό το συνηθίζω).

Α, είδα και το «Goal II», αλλά αυτό το συνιστώ μόνο για φανατικούς ποδοσφαιρόφιλους, όπως η αφεντιά μου.

goal_ii.jpg