Monthly Archives: Ιουλίου 2010

Παρηγοριά

Standard

Πες μου κάτι που είναι πιο όμορφο, πιο «γεμιστικό» και πιο τρυφερό, παρήγορο σχεδόν, απ’ το να κρατάς ένα κοιμισμένο μωρό στην αγκαλιά σου;

Ένα αθώο, τρυφερό, μοσχοβολάτο, νανουρισμένο παίδαρο;!

Στο λέω εγώ, δεν υπάρχει.

Ααααχ, ευτυχώς που υπάρχεις κι εσύ!

Υ.Γ. Όχι, αυτό δεν είναι το δικό μου μωρό. Το δικό μου είναι λίγο πιο μεγάλο και ΠΟΛΥ πιο ΟΜΟΡΦΟ!!!

Aδιέξοδο

Standard

Είμαι ΠΟΛΥ κουρασμένη! Όλα μαζί, πολλές αναποδιές, πολύ παίδεμα, άστα.

Αισθάνομαι ότι θέλω να φύγω απ’ τη ζωή μου πια. Δεν την αντέχω.

Θέλω να φύγω απ’ τη ζωή μου.

Αλλά που να πάω;

Δύσκολοι καιροί

Standard

«γι’ αυτό εύκολα όλα μοιάζουν. Τι να λέμε τώρα; Τι να λέμε τώρα;»

Έχω 2 μήνες – πια – απλήρωτη.

Αυτό που μου κάνει εντύπωση (γιατί το ‘χω ξαναπαίξει το εργάκι) είναι ότι ΔΕΝ με αγχώνει ιδιαίτερα, ότι, με κάποιο μαγικό τρόπο, το πρόβλημα θα λύθεί μόνο του.

Τι να λέμε τώρα.

Να ρωτήσω κάτι;

Standard

Έχω καταλάβει καλά;;;

Για να κάνουμε καταγγελία και να προσφύγουμε σε διαιτησία στην επιθεώρηση εργασίας, θα πρέπει να συμφωνεί ΚΑΙ ο εργοδότης;;;;;

Δηλαδή υπάρχει περίπτωση, εάν έχεις μια ΔΙΑΦΩΝΙΑ με τον εργοδότη, να ΣΥΜΦΩΝΗΣΕΙ ο εργοδότης να τη λύσετε και να είναι και προς όφελός σου;;;

Κατάλαβα καλά;!!;